نمایشگاه ناسیونال

دهه های 40 و 50 شمسی دوران تحول صنعتی در ایران بود. تجار سرشناس به سیاست جایگزینی واردات و تاسیس کارخانه های مختلف و علی الخصوص خط تولید لوازم خانگی برای محصولاتی از جمله رادیو، تلویزیون، پنکه، آبمیوه گیری، چرخ گوشت، یخچال، فرش، کاشی، روی آوردند. این کالاها نمایانگر تقاضاها و امیال جامعه بودند و داشتن این اشیاء نشانه ی بود از دست یافتن و رسیدن به جایگاه اجتماعی خاص. پس از گذشت نیم قرن این کالاها، تاریخ و خاطره تولید کرده اند و هویت اجتماعی یافته اند. با تغییر الگوهای مصرفی و تحولات در ساختارهای تولید، سوالی که پیش میاید این است که در چه زمانی شیء بیهوده می شود؟
این مجموعه بازیافت کالاهائی از مد افتاده و بیهوده است. باز تعریفی از اشیاءی که روزی قدر و مکانی داشتند. مجموعه ی که نمایشی است غیرواقعی برای نشان دادن هویت قابل تغییر اشیاء و جامعه ی که مدام در تغییر است.