نمایشگاه سونات سرد
مدیا :نقاشی
سنگ ها، قیچی ها و تکه ها و خرده های کاغذی در فضاهایی قرار می گیرند تا بازی شانس را بسازند: سنگ، کاغذ، قیچی.مریم فرزادیان با ترکیب بندی های دقیقش قوانین بازی را تغییر می دهد: در بازی او احتمالات و ترکیب ها بی نهایت هستند وهیچ کس برنده نیست. ضربآهنگ اصلی سونات سرد او انهدام و آشفتگی است و نتایج نهایی آن قطعات ناتمام سراینده هستند
برندگی تصویردراین نقاشی ها که نتیجه سالها ممارست و تمرین است، تفسیری دقیق از اشیآیی میسازد که میتوانند ابزارسازندگی و خشنودی باشند و یا عامل تباهی باشند و رنج. میتوان تصور کرد که در لایه های این نقاشی ها و در ذهن هنرمند، تاریخ و حافظه جمعی جاری و در عین حال نهان هستند، رویدادهائی که هنرمند با زبان اشاره و کنایه به آنها می پردازد
کیفیت روائی و احساسی این نقاشی ها واقعیت خود را به تصویر می کشند؛ بافت، سطح، نور و سایه واضح تر از واقعیت جلوه گر میشوند تا به بیننده یادآوری کنند که "اشیا از آنچه می بینید به شما نزدیکتر هستند."
