نمایشگاه احیاء روح گمشده 96
مدیا: نقاشی
احيای روح گمشده جهان مدرنِ امروز دستخوش نارضايتیِ عميقی است. گويی «بیتعادلی» به نوعی «تعادل» بدل شده است. آیا چیزی گم شده؟ ما بر این باور شدیم كه برای روشنفكر شدن، خردهای درونی و شهودی بیارزشاند. باور كرديم که باید برای نیل به پيشرفت، روح سكوت و مراقبت، فراموش شود. پذيرفتيم که برای فتح قلههای ناكجاآباد، روح زنانهی مهر و آشتی را از ياد ببريم. غافل از اينكه اين فراموشیها، بههمريختگی و آشفتگی شديدی را در پی داشت و ما را متحمل به پرداخت هزينههای گزافی كرد. ... خواستم زنده شوم؛ «شفا را در احيای سرزمين خردهای زنانگی يافتم».

















