نمایشگاه ذهن نو، قاب دست دوم

مدیا : عکس

.با بازی های فرم و سیر در فضاهای گاه سه بعدی و گاه دو بعدی، می‌توان اشیاء را در آنِ واحد از زوایای مختلف دید. اما با انتخابِ بخش‌هایی از آن زوایا و تلفیقِ فضاهای عکس درهم می‌توان نوعی تغییر در زاویه‌ی دید، در دنیایِ پیرامون ایجاد کرد و هر شیئی را از قیافه‌ی مرسوم خارج کرده و تنها با خطوط و سطوحی جدید ارائه نمود.
بسیار خرسندم که در فضای ایجاد شده، مجموعه‌ی عکس‌های پیش رو، که حاصل دو سال تجربه اندوزی‌ام است را، با مخاطبین گرامی به اشتراک می‌گذارم. لازم به ذکر است که در هیچ یک از عکس‌ها هیچ گونه ویرایشی جز اصلاحِ نور و رنگ و تصحیحِ کادر صورت نگرفته است.
در این مجموعه آثار، اساسِ شکل گیریِ ایده، از تاثیرات نور و سایه‌یی که ویدئو پروجکشن بر اشیاء و سطوحِ روبروی خود به‌جای می‌گذاشت، شروع شد.
رنگ، جنس و بافت دیوارها، حجم‌ها، آیینه‌ها، شیشه و ذره بین‌ها، ظروف شیشه‌یی حاویِ مایعات، خاک و گرد و غبار، دود، پارچه و ... سطوحی بودند که ویدئو پروجکشن بر روی آنها می‌غلطید و تصویر خلق می‌کرد.
در این راستا تلاش برای نزدیک شدن به فضای کوبیسم و انتزاعی در عکاسی، دریچه جدیدی را به رویم گشود.
خلقِ حس سه بعدی بر روی سطحِ دوبعدی و قاب بندی‌های خاص مرا هرچه بیشتر به ذهنیتم نزدیک کرد.

کوبیسم با به کارگیری اشکالِ هندسی، که طرح‌ها را مسطح و هموار می‌کند و با استفاده از سطوح، فضای خردشده و یا اشکالی که روی شکل‌های مجاورشان می‌غلتند یا از آنها عبور می‌کنند، حسِ مبهمی از فضا را میآفریند، فضایی کاملا ساخته شده و متفاوت با هر آنچه تصورِ دیدن میشود.
آبستره یا انتزاعی که هیچ صورت یا شکلِ طبیعی قابلِ تشخیصی در جهان ندارد، از هر گونه تقلیدِ طبیعت یا شبیه‌سازی به مفهومِ مرسوم آن در هنر روی می‌گرداند و فقط از رنگ و فرم‌های تمثیلی و غیر طبیعی برای بیان مفاهیم خود بهره می‌گیرد.
عکسهای استفاده شده در این مجموعه، عکسهایی از تصاویرِ بایگانی خودم، عکس‌برداریهای جدید و خاص برای این منظور و از همه مهم تر عکسهایی از عکاسان دیگر که به فضای کاری من شبیه بودند را شامل می-شد.

عکس یا هر اثرِ هنری اصل، در پست مدرن اهمیت ندارد. "بازتولید"، تصویر را در برابرِ دید میلیون‌ها نفر قرار می‌دهد، در غیر این‌صورت، آن اثر را هرگز نخواهیم دید، زیرا ما نمی‌توانیم در هر جایی که اصل اثر وجود دارد، حضور پیدا کنیم.
عکاسِ پست مدرن می‌تواند به سادگی با تصاحبِ اسناد بصری از منابع گوناگون، آنها را به نحوی که صلاح می‌داند، دوباره قاب‌بندی و از آنها عکاسی کند.
بر مبنای این اندیشه، استفاده از عکس‌هایی غیر از عکسهای خودم را در خلق آثارم جایز پنداشتم.
من با الهام از ایده های رایج و غالب در مفاهیمِ کوبیسم، انتزاعی و مفهوم "بازتولید" اثرِ هنری، تلاش کردم تا با بهره گیری از ابزار و عناصر متفاوت، بیشترین نزدیکی را به مفاهیمِ فوق پیدا کنم.
در پایان از تمامی همراهانم از روز اول تا پایان کار تشکر می‌کنم.
شاید هر کدام اگر در دایره همکاری نبودند، این آثار امروز بر روی دیوار گالری نقش نبسته بود.
ملک میراب زاده 1395