نمایشگاه شعر در رگ‌های چوب
مدیا: مجسمه
حروف و کلمات فارسی به هیات مجسمه‌های چوبی ، در ابعادی بزرگ ، تجسم می‌شود. طراحی دقیق و حساب شده‌ای باید، تا بر محدودیت‌های اجرای با چوب فایق آمد و از آن، امکانات و مظاهر نو آفرید. بافت آوندی اما حساب و کتاب را برنمی تابد و بر پوسته نقوشی ایجاد می‌کند که گاه غافلگیرمان می‌کند و گاه کنترل ناپذیر بودن حوادث را به خاطرمان می‌اندازد. در آخر پیکری کم گو ساخته می‌شود که بافت چوب اندکی از انتزاع و تجرید آن می‌کاهد. ایستا بودن و انطباق با مقیاس انسانی ، بعد تازه‌ای را به دست می‌دهد که عملکرد نام دارد. اینگونه است که می‌توان بر دندانه و کشیدگی «س» نشست یا چینی لعابدار رنگینی را به میان فضای خالی «ه» جا داد. انتخاب با ماست که این مجموعه را احجامی کاربردی ببینیم یا به ظاهر مجسمه‌وار آن اکتفا کرده، بر امکان دیگر دیده ببندیم.
و اما آنچه نادیدنی ست - لایه پنهان - جهان شعر و استعاره است. گاه یک مفهوم ، کانسپت ، نطفه‌ی شکل دهنده این اثار می‌گردد و گاه حجمی که در برابر دیدگان ماست، چکیده‌ای از یک شعر است که در حرف یا واژه‌ای خلاصه گشته و در جهان محسوسات، عینیت و تجسد یافته‌است.
از میان نامه‌ایی که در حدود هفت سال گذشته بر این گونه‌ی تازه از آثار حجمی گذاشته‌ام، امروز «خطی دیگر» را از هر نام دیگر درست‌تر می‌دانم. برایم تمام کیفیت این آثار - خط، مجسمه، عملکرد، و شاعرانگی - را بر دوش می‌کشد. و از انجا که آغاز یک راه است، «پیش سخن» - مقدمه - بر عنوان این نخستین مجموعه خوش می‌نشیند.-
